De legitimatieplicht voor paarden is inmiddels zover doorgevoerd dat elk paard een paspoort moet hebben. Deelnemen aan wedstrijden of zelfs het vervoeren over de openbare weg zonder paspoort levert een strafbaar feit op. Lastig als het paspoort zoekt raakt, vandaar de mogelijkheid tot het aanvragen van een duplicaat. Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan, getuige de procedure die advocaat Stephan Wensing tegen het KWPN heeft aangespannen. De cliënt van Wensing kocht in 2003 een paard zonder paspoort. Hij maakte zich daar geen zorgen over, want het paspoort was toen nog niet verplicht. Hij betaalde en kreeg daarvoor het paard, een kwitantie en het stamboekpapier. Dit stamboekpapier werd door het KWPN overgeschreven. Na intensieve training wilde de cliënt aan het begin van dit jaar graag wedstrijden rijden, waarvoor een paspoort verplicht is. Hij dacht er goed aan te doen het paard ook meteen te laten chippen. Aangekomen bij de dierenarts bleek het aangekochte paard tot zijn grote verbazing al een chip in zijn hals te hebben. De dierenarts belt met het stamboekkantoor van het KWPN en heeft het uitgelezen nummer door. Aan het nummer is een paspoort gekoppeld, meldt het geraadpleegde computersysteem. De verkoper zegt bij navraag niets van een paspoort te weten, waarna de koper het KWPN vraagt een duplicaat paspoort uit te geven. Dat kan door het opsturen van het stamboekpapier. Zo gezegd, zo gedaan. Vanaf dat moment is het helemaal misgegaan voor de cliënt van advocaat Wensing. Het KWPN zocht uit routine contact met de verkoper en die vertelde dat hij het paard aan een ander dan de cliënt had verkocht. Het stamboek zag een mogelijk conflict tussen koper en verkoper en weigerde verder elke medewerking betreffende het duplicaat paspoort. Het formele oordeel van het KWPN was dat ze al een paspoort had uitgegeven en dat niet nog een keer van plan was. Het KWPN stelt dat duidelijk is waar het paspoort is, iets dat ten stelligste wordt ontkend door Wensing."Er is al een procedure tegen de verkoper gevoerd, daarin is onduidelijk gebleven waar het paspoort is. Het KWPN tilt te zwaar aan het individuele belang en te weinig aan het algemene belang. Zonder paspoort is mijn cliënt strafbaar", aldus Wensing. Het begrip duplicaatpaspoort is immers niet voor niets uitgevonden, dat is er speciaal voor gevallen waar het oorspronkelijke paspoort zoekraakt. De paardenbezitter in kwestie heeft door de opstelling van het KWPN een groot praktisch probleem. Hij kan niet meer met zijn paard naar wedstrijden en hij kan hem niet vervoeren of verkopen. Nu ligt er een groot bod op het paard. De bezitter lijdt dus schade doordat hij het paard niet van de hand kan doen. Doet hij dat wel, dan is hij volgens de verordening Identificatie en Registratie van Paardachtigen van het Productschap Vee, Vlees en Eieren strafbaar en loopt hij het risico op een boete, berisping en verscherpt toezicht op zijn bedrijf. "Het KWPN heeft een verkeerde beslissing genomen en daarom wil mijn cliënt de schade vergoed zien." Wensing benadrukt dat de eigendomskwestie - zoals opgeworpen door de vorige eigenaar - geen rol van betekenis speelt. "Een paard is voor de wet als bankstel. Als het bij jou in huis staat, wordt aangenomen dat het ook van jou is. Dat hoef je niet te kunnen bewijzen. Het betreffende paard staat niet alleen bij mijn cliënt op stal, hij heeft ook een betalingsbewijs en het stamboekpapier". Daar komt volgens de advocaat bij dat eigendom helemaal niets te maken heeft met het paspoort. Een paspoort hoort bij het paard, het zegt niets over wie de eigenaar is. Letterlijk staat in de verordening dat iedereen die 'beschikking uitoefent over het dier' een paspoort kan aanvragen. Verder staat op de internetsite van het PVE dat het paspoort geen eigendomsbewijs is. Wensing stoort zich aan de opstelling van het KWPN, die is volgens hem niet alleen laakbaar maar voldoet ook niet aan de regels zoals de verordening die stelt. In het besluit dat de uitgifte van paspoorten onderbrengt (mandateert) bij de diverse stamboeken, staat namelijk dat de stamboeken onder de Algemene wet bestuursrecht (Awb) vallen. Dat betekent concreet dat besluiten die deze stamboeken treffen met betrekking tot paspoortuitgifte en registratie moeten voldoen aan bepaalde voorwaarden. De Awb is ooit bedacht om burgers rechten te geven en organisaties plichten. Via de mandatering van het Productschap aan de stamboeken, vallen deze ook onder de Awb. Elk besluit dient daarom binnen zes weken zorgvuldig genomen te zijn, te zijn voorzien van een deugdelijke motivatie en er moet een mogelijkheid tot bezwaar tegen de beslissing zijn aangegeven. "Het antwoord dat mijn cliënt heeft gekregen, dat hij geen paspoort meer krijgt omdat zijn paard er al één heeft, is alleen door het gemis van een bezwaarmogelijkheid al vernietigbaar. De Awb maakt dat een aanvrager niet langer is overgeleverd aan de grollen van een stamboek. Sterker nog, de aanvrager hoeft niet eens lid te zijn en hij moet toch een paspoort kunnen krijgen. Gezien deze ervaring bij het redelijk professionele KWPN vraag ik mij echter af of alle gemandateerde stamboeken een idee hebben hoe ze moeten handelen in de geest van het aan hun gegeven mandaat." Het Productschap is inmiddels ingesprongen op de paspoortproblemen en heeft alle gemandateerde organisaties opnieuw gewezen hoe te handelen binnen het kader van de Awb. Terug |
