Zo konden Albert Zoer en Jeroen Dubbeldam niet mee en bleven er van de geselecteerde dressuurpaarden zeer weinig over. Van de Olympische negen vielen al vier paarden af vanwege gezondheidsredenen en bleken er uiteindelijk maar vier paarden goed genoeg om het toernooi aan te gaan, waarvan één op de reservebank moest plaats nemen. En dat was de knaller van Aken die met lede ogen moest toezien dat zij gepasseerd werd door een ongeschikte Sunrise, die ook op een selectiewedstrijd in Rotterdam al grote problemen vertoonde. Het leek wel een herhaling van de O.S. in 2004 toen de tweede reserve na Anky het beste presteerde. Ook saillant zijn de verwijten van de juryleden richting onze Olympische trainer; hij zou zich schandelijk hebben gedragen. Daarbij spreekt de media over een relatiebreuk tussen Anky en Sjef, omdat na de winnende kür iedereen Anky om de hals vloog behalve Sjef want die was verdwenen. En tot overmaat wordt vervolgens op koninklijk niveau nog gesproken over afschaffing van de paardensport op de Olympische Spelen. Levert dit nog niet genoeg stof op voor een leuke soap dan hebben we nog de ‘dopingruiters’. Zes gevallen, waarbij vijf springpaarden positief zijn bevonden. Het betreft hier het middel ‘capsaïcine’ wat ook wel rode peper genoemd wordt. Klaarblijkelijk om de benen van de paarden gevoeliger te maken, waardoor hoger gesprongen gaat worden. Ik ben hier eigenlijk wel snel klaar mee mits de regels omtrent doping en vervolging correct zijn toegepast. Het is onaanvaardbaar om de benen van een paard extra gevoelig te maken, waardoor het paard vanwege angst voor pijn hoger gaat springen. Mijns inziens is hier een dubbele bestraffing op zijn plaats op grond van overtreding van het dopingreglement en op grond van dierenmishandeling. Wel discutabel acht ik de dopingaffaire rondom de Ferro nakomeling ‘Mythilus’. Mythilus was positief getest op het middel Felbinac, een ontstekingsremmer. Ik kan mij weinig voorstellen bij het belang van een zeer geringe substantie van dit middel. Het paard zal echt niet ineens extreem goed gaan piafferen en passageren of een proef foutloos neerzetten. Wellicht zou bij dressuurpaarden het toestaan van een geringe marge gerechtvaardigd zijn. De gekozen nulgrens is wel zeer rigide en staat in een geval als deze niet in verhouding tot de gevolgen voor de betrokken combinatie. Het is nogal wat om na het meedoen aan zo’n prestigieus toernooi weer je prijs te moeten inleveren en veel geld te moeten terugbetalen. Om nog maar niet te spreken over de beschadigde reputatie, die is onherstelbaar. Het is wel jammer dat Courtney King mijns inziens met een zeer ongeloofwaardig verweer komt. Zo heeft zij gesteld dat zij wel een dag bezig was met het opzoeken van het middel op internet. Dit is absurd, het duurt precies enige seconden en dan weet je zo ongeveer alles over dit middel dat voornamelijk wordt gebruikt voor de behandeling van arthritis. Verder zou het middel niet in de Verenigde Staten verkrijgbaar zijn en zouden haar dierenartsen ook nooit van Felbinac gehoord hebben. Dit is ook onwaarschijnlijk nu het middel juist zeer bekend is (ook in de humane sector) en via exporteurs overal ter wereld verkrijgbaar is. Nu het middel specifiek gericht is op pijnbestrijding bij reumatische aandoeningen zou het voor de hand liggen om het paard hierop te laten onderzoeken. Indien het paard hieraan leed is het logisch te veronderstellen dat het middel daadwerkelijk hiervoor gebruikt is en kan doping worden aangenomen. Indien bij het paard geen diagnose vastgesteld kan worden, ligt het voor de hand aan te nemen dat het paard ook geen medicijnen nodig had en er derhalve geen sprake van doping is. In deze zaak blijft het maar gissen. In het kader van de waarheidsvinding zou de F.E.I. er goed aan doen om dopinggevallen nader te onderzoeken op veterinaire problemen teneinde vast te stellen of er enige noodzaak tot doping bestond. Terug |
