|
Steven Spielberg sleept de broers Patrick en Eugene Reesink uit Eibergen van de ene naar de andere rechter over het kreupele paard Nastros. De Achterhoek contra Hollywood.
En voorloppig staat het 4-0 voor de broers. Steven Spielberg en zijn vrouw procederen al tijden tegen twee broers uit Eindhoven over een kreupel paard Als er een Oscar bestaat voor het meest wrange scenario, dan is Steven Spielbergs vrouw Kate Capshaw alvast genomineerd. De wereldberoemde actrice en echtgenote van de Amerikaanse filmgrootheid sleept de Eibergense broers Patrick en Eugene Reesink van de ene rechter naar de andere, omdat de gerenommeerde paardenfokkers haar voor ruim een kwart miljoen euro een kreupel paard in de maag zouden hebben gesplitst. Dat ze al vier keer heeft verloren in de rechtszaal en kennelijk geen been heeft om op te staan, lijkt de beroemde Amerikaanse actrice niet te deren. Ze blijft doorprocederen tot de laatste snik. Het regent inmiddels rechtszaken en beslagleggingen van vele tonnen in de regelrechte oorlog om Nastros, een zwart-bruin Grand Prix-paard uit de stal van Reesink Horses. Voor de zoveelste keer treffen Kate Capshaw en de gebroeders Reesink elkaar binnenkort voor de rechter. Capshaw wil de oorlog om het paard desnoods tot aan de Hoge Raad uitvechten, heeft ze haar wederpartij al laten weten.
De gemoedstoestand van de Amerikaanse multimiljonaire moet ruim een jaar geleden beduidend anders zijn geweest, toen ze in de internationale paardenhandel-stal in Eibergen oog in oog stond met de schitterende Nastros. De ruin kreeg een toekomst op haar ranch in de Verenigde Staten. Capshaws bedrijf Old Dogwood betaalde € 260.000 en het dier werd naar New Jersey vervoerd. Enkele weken na de overtocht bleek Nastros niet in orde. Op basis van een mri-scan meldde Old Dogwood dat het dier kreupel was, verscheurde het koopcontract en sommeerde de Reesinks om het aankoopbedrag plus schade en kosten terug te storten. Tot grote verbazing van de Eibergense broers, die ontkennen een paard met een verborgen gebrek te hebben verkocht. "Het paard was drie of vier keer uitvoerig gekeurd, zelfs op de dag van de levering", zegt Reesinks advocaat Stephan Wensing, die overigens officieel niet mag zeggen of bevestigen wie er achter Old Dogwood zit. "Dat is schriftelijk zo vastgelegd met de kopers. Ik kan slechts bevestigen dat het om een beroemdheid gaat met een jaarinkomen van € 270 miljoen, die ook in Nederland is geweest, het paard heeft uitgeprobeerd en er € 260.000 euro voor heeft betaald", aldus 'paardenadvocaat' Wensing, gespecialiseerd is in hippisch recht.
Zijn cliënt Patrick Reesink weigert pertinent over de wederpartij te praten. "Ik wil absoluut geen commentaar geven en het verhaal zeer graag uit de publiciteit houden", zegt Reesink. Capshaw stapte in Nederland naar de rechtbank en eiste haar geld terug. Maar zowel in kort geding als in hoger beroep vond de rechter dat ze geen zaak had. Tijdens die gerechtelijke procedure bleek dat Capshaw het paard al had teruggestuurd naar Nederland. Mr. Wensing: "We hebben het paard bezichtigd en geconstateerd dat het aan een been mank was. We hebben de wederpartij gevraagd om het paard te onderzoeken, maar dat mocht niet. Ook bleek dat het paard werd verwaarloosd. De hoeven groeiden al over de hoefijzers heen en de voedingsconditie van het paard was ook uitermate slecht. Mijn cliënt vermoedde: dit paard wordt eigenlijk opzettelijk niet helemaal heel gehouden om de vordering kracht bij te zetten." Mri-scan Wensing vloog naar gezaghebbende universitaire paardenexperts in Oostenrijk en Zwitserland om de mri-scan aan hen voor te leggen. "Die waren eensluidend van oordeel dat op basis van een mri niet kan worden vastgesteld wanneer de kreupelheid is ontstaan. Ik kan wel honderden oorzaken bedenken van de kreupelheid. Het dier kan onderweg naar Amerika klem hebben gelegen in de vervoersbox of zich hebben verstapt. Maar ook in Amerika kan van alles gebeurd zijn. Een paard komt in een ander klimaat, ander voer, andere mensen, andere trainers, andere grond. Dan ligt het gevaar van kreupelheid op de loer."
Intussen stond Nastros 'gerechtelijk geparkeerd' in een stal in Zwaanshoek. Omdat het paard daar volgens de Reesinks werd verwaarloosd, lieten de broers beslag leggen op het dier. De rechtbank in Haarlem honoreerde hun verzoek om het paard via een deurwaarder weg te halen en naar een stal in Haaksbergen te brengen. Het dier kreeg het juiste hoefbeslag, kon weer trainen en is niet meer kreupel. De beslaglegging door de Reesinks leidde opnieuw tot gerechtelijke stappen van Capshaw, die juist wilde aantonen dat het met de kreupele Nastros een kat in de zak had opgestuurd gekregen. Het bedrijf eiste opheffing van de gerechtelijke bewaring van het paard en een bedrag van € 442.000 van de Reesinks. Maar opnieuw kreeg Capshaw op geen enkel punt gelijk. Integendeel: de rechter acht het denkbaar dat Old Dogwood belang heeft bij 'verwaarlozing of zelfs tenietgaan van het paard' en daarom wordt het dier in gerechtelijke bewaring gehouden in de stal in Haaksbergen.
Inmiddels staan de Reesinks aan de vooravond van een zevende gerechtelijke botsing met de Amerikanen. "Tegen de tijd dat de hele rechtsgang is doorlopen, kan het paard van Haaksbergen naar Soest, naar het rusthuis. Het paard is nu dertien jaar en in de bloei van zijn leven. Op zijn negentiende is het wel zo'n beetje afgelopen voor een Grand Prix-paard." Nu beide partijen verzeild zijn geraakt in een loopgravenoorlog - er loopt nu een bodemprocedure, er komt een nieuw kort geding en Old Dogwood probeerde voor enkele tonnen beslag te leggen op hengsten van de Reesinks - is er geen hoop meer dat ze er ooit nog onderling uitkomen. Wensing: " Het is een enorme principezaak geworden. Het is heel jammer dat de wederpartij zoveel gas geeft in het procederen. Het vermoeden bij mijn cliënt is dat de wederpartij probeert hem kapot te procederen. Het gaat allang niet meer om Nastros."
Terug |
|
 |