Eigenaresse Sonja de Vries eist van het stamboek dat haar hengst ten minste een verkort verrichtingsonderzoek mag lopen of – liever nog – meteen naar het eindexamen mag. Het FPS weigert dit en is van mening dat de hengst het volledige 70 dagen lange verrichtingsonderzoek moet lopen. Het is aan de rechter om richting te geven in dit conflict. Het verhaal van Abel Boszorg is alom bekend. De hengst nam in 2004 deel aan het verrichtingsonderzoek en werd niet ingeschreven als dekhengst. Op een niet exact vastgesteld tijdstip in het verrichtingsonderzoek liep de hengst een blessure op, waardoor zijn prestaties achteruit gingen. De blessure bleef onopgemerkt bij de trainers en begeleiders van het paard. Het paard kreeg een tweede kans en mocht in 2005 een volledig nieuw onderzoek lopen.dat ketste af toe De Vries niet voldoende garanties kreeg dat het paard goed begeleid zou worden. “Ik heb al mijn vertrouwen in het stamboek verloren. Ze hebben de blessure van Abel Boszorg over het hoofd gezien en ermee doorgereden. Hij heeft tien maanden moeten revalideren.” De Vries wilde bepaalde garanties omdat Abel Boszorg door de onder toezicht van het FPS opgelopen blessure niet meer kon worden verzekerd. Advocaten De Vries’ advocaat Stephan Wensing betoogde dat het volledig onnodig was dat Abel Boszorg wederom een volledig verrichtingsonderzoek zou lopen. “Hij liep een uitmuntende ABFP-test. Het stamboek heeft hem in 2004 uitvoerig aan het werk kunnen zien en hij heeft vormbehoud getoond. Daar komt bij dat hij zeer waardevol is voor de bloedspreiding met zijn Ritske-bloed en dat hij een subliem karakter heeft gezien hij zelfs met blessure het eindexamen in 2004 heeft gelopen.” Voor de rechter nog waardevollere argumenten bracht Wensing op tafel toen hij verwees naar de hengst Rindert 406. deze hengst is eveneens uitgevallen met een kwetsuur en hij is wel toegelaten tot een verkort onderzoek of uitgestelde beoordeling. Advocaat Victor Both en stamboekdirecteur Ids Hellinga probeerden de rechter duidelijk te maken dat het geval Rindert verschilde van Abel. Volgens hen was de uiteindelijke keuze voor het toelaten tot een verkort onderzoek vooral een beslissing van de inspectie. “Rindert kreeg van de inspectie wel groen licht, Abel niet.” Wensing merkte op dat volgens de stamboekreglementen de inspectie helemaal geen stem heeft in deze beslissing. Kort gezegd heeft elke hengst die geblesseerd uitvalt het ‘recht’ om op een later tijdstip te worden beoordeeld. De rechter liet weten vooral aan dit punt bijzondere aandacht te besteden voordat hij tot zijn uitspraak komt. Waarden Aanzienlijk minder geïnteresseerd leek de rechter in het ophemelen van Abel Boszorg door de eigenaar en het afbranden van de hengst door het stamboek. Daar waar De Vries stelde dat de hengst tonnen waard kon zijn, zwakte advocaat Both dat af tot 20.000 euro. Daar waar De Vries repte over topprestaties gedurende vierenhalve week ABFP-testen, had Both het over een momentopname. Ronduit pijnlijk werd het toen Both De Vries betichtte van een campagne die tot goedkeuring van de hengst moest leiden en dat het peesletsel van 2004 haar wel erg goed uitkwam. Het stamboek bevoer zelfs even de lijn dat het paard helemaal niet kreupel was tijdens het examen in 2004, dat terwijl De Vries een dierenartsverklaring heeft dat het paard wel onregelmatig liep en natuurlijk de maanden slepende blessure aantrof bij het uitchecken van het paard. De rechter: “Ik zie geen opening dat de partijen er onderling uit komen en ik zal dan ook geen poging doen om dat overleg op gang te brengen. Ik doe 6 april uitspraak in deze ja-of-neekwestie.” bron: De Paardenkrant 25 maart 2005 door Fabian Brockötter Terug |
