Nieuw column Paardenkrant

 

In november 2007 heeft een verkoper op internet een advertentie gezet waarbij zij een "zeer mooi en aansprekend dressuurpaard" te koop aanbood. De – latere - koper heeft naar aanleiding daarvan telefonisch contact met de verkoper opgenomen en gezegd dat zij voor haar dochter een lief en gemakkelijk paard zocht.

Een instructeur heeft het paard voorgereden en ook de dochter heeft het paard toen bereden. Twee dagen later is het paard opnieuw geprobeerd en heeft ook de instructrice het paard bereden. Het paard is daarna klinisch en röntgenologisch gekeurd en op 3 december 2007 aan de nieuwe eigenaar geleverd nadat de koopsom ad 12.000,00 euro was betaald.Op 7 december 2007 heeft de dochter op het paard gereden, maar omdat hij zijn hoofd omhoog trok en met zijn neus in de wind bleef lopen werd hij onbestuurbaar. De volgende dag heeft zij het paard opnieuw bereden; hij ging toen bij druk meteen hoog steigeren. De instructrice is vervolgens op het paard gaan rijden en kreeg hem voorwaarts gereden.

Op 31 januari 2008 heeft de koper de koopovereenkomst bij ontbonden op grond dat het paard niet over de eigenschappen beschikt die zij daarvan redelijkerwijs mochten verwachten.
Op 24 januari 2008 heeft de koper per email aan de verkoper bericht dat het paard geregeld zijn hoofd in de lucht gooit. Naar het oordeel van het hof heeft de koper (op 24 januari 2008) niet te laat gereclameerd (dit moet binnen 2 maanden na ontdekking van een probleem). Zij mocht namelijk enige tijd nemen voor onderzoek naar het gedrag van het paard Het hof echt aannemelijk dat het paard wel geleerd had zich goed te gedragen bij een ervaren, consequente ruiter met overwicht, maar dat betekent niet dat het paard ook geschikt was voor de dochter van de koper. Het paard voldeed niet aan de overeenkomst omdat het niet over de eigenschappen beschikt die de kopers redelijkerwijs van het paard mocht verwachten. Ik begrijp dat er in deze zaak geen sprake is geweest van een veterinair gebrek, maar van een vorm van steegsheid wat zich voordoet bij een onervaren, jonge amazone. Het feit dat het paard dit gedrag niet bij de instructrice liet zien, er tweemaal proef gereden is en pas na bijna drie maanden wordt geklaagd, is voor het Hof toch geen reden om de verkoper in het gelijk te stellen. Ik vind dit ver gaan. Anderzijds kan ik mij wel vinden in het oordeel dat het paard aan de overeenkomst moet beantwoorden. En indien de koper een braaf en makkelijk paard koopt voor een onervaren amazone, moet het paard ook daadwerkelijk over deze eigenschappen beschikken. Op de Faculteit in Utrecht wordt gesteld dat een paard gevoelig is voor verandering van stal, verzorging, voer en training. Het Hof stapt in haar arrest hierover heen. Wellicht ligt hier een kans voor deskundigen en een naar mijn mening een zeer interessant onderzoek. In welke tijdsbestek kan een paard door onoordeelkundig gebruik steegsheid gaan vertonen? Met andere woorden: “Hoe snel kun je een paard verpesten?” Waar ligt de scheidslijn tussen een mismatch en een ongeschikt paard? Het valt mij op dat er steeds meer uitspraken gewezen worden over dit onderwerp, maar dat in de wetenschap hierover nog niet zoveel bekend is. Vroeger had je op wedstrijden een paardenwissel. Het lijkt mij interessant om te zien hoe Adelinde Cornelissen het op Totilas en Edward Gal op Parzival er van af zullen brengen.