De Paardenadvocaat

'Unwanted horses'

Plaatsing: 17-09-2010
Publicaties >>

S. Wensing _ 10-09-17 _ Unwanted horses

Mr. Stephan WensingIn Paardenland is een nieuwe term bedacht, namelijk ‘unwanted horses’. Voor mij niet geheel nieuw, want ik ben al tien jaar bezig met unwanted horses. Immers nagenoeg bij elke koopkwestie is de inzet ontbinding en / of vernietiging van de koopovereenkomst met als doel om de koop ongedaan te maken. Dat wil zeggen onder terugbetaling van de koopprijs en alle kosten paard weer terug naar de verkoper. Duidelijk een geval van unwanted horses en mijn dagelijkse kost. Maar de term schijnt uitgebreid te zijn naar paarden die niemand meer wil en geen onderdeel uitmaken van een geschil. Het betreft – volgens de media – een economisch aspect. De Telegraaf opende recent haar voorpagina ermee.

Hobbypaarden worden massaal afgedankt vanwege de hoge kosten en belanden in het slachthuis. In de Verenigde Staten mogen paarden niet geslacht worden en daar worden ze maar aan een hek vastgebonden en verwaarloosd. Waarom? Er zou geen geld meer zijn voor de onderhoudskosten. Deze berichten verontrusten mij. Eerder schreef ik al dat de aankoop van een paard niet hetzelfde is als het aanschaffen van een parkiet. Is het wel vertrouwd om als hobbyist een paard aan te schaffen? Niet alleen vanwege de hoge kosten, maar ook vanwege gebrek aan ervaring en kennis. Ik meen oprecht dat de koper van een paard niet over één nacht ijs moet gaan en alle consequenties goed moet overzien, ook de financiële. Het houden van een paard is een enorme verantwoording en daar dient niet te lichtzinnig over gedacht te worden. In de praktijk word ik met enige regelmaat benaderd door een teleurgestelde koper die van de koop af wil, maar mij wel voorhoudt dat er geen geld is om een rechtszaak te financieren. Ik ben dan verbaasd, want er was blijkbaar wel geld om het paard aan te schaffen en elke dag te onderhouden. De voorzitter van een stamboek heeft gedreigd met het afmaken van paarden. Niet omdat deze unwanted zijn, maar omdat de voorzitter ‘ desperate’  is over het handelen van de PVE. In deze kwestie is bekend dat het PVE meerdere procedures heeft verloren, jaren wacht met het nemen van beslissingen en kennelijk gebruik maakt van haar vertragingstechnieken. Een beroepsgenoot heeft eens een slogan bedacht voor de Immigratie en Naturalisatiedienst: ‘ Sterf een langzame dood’.  Dit omdat asielzoekers vaak jarenlang in grote onzekerheid verkeren over hun status. Deze slogan is de advocaat duur komen te staan, want hij is terechtgewezen door de Raad van Discipline. Ik zal mij dan maar onthouden van het bedenken van een slogan voor de PVE, maar ik weer er genoeg. De eigenaren van Painted Black hebben het wel goed begrepen. Gewoon verkopen aan een vermogende Spaanse partij. Krijgt het paard het altijd goed.

Mr. Stephan Wensing
Deze column verscheen vrijdag 17 september 2010 in De Paardenkrant


Terug
xhtml verified   css verified