Een Duitse paardenhandelaar kocht bij een Nederlandse dressuurstal een dressuurpaard. Na de levering vond de koper dat het paard moeilijk te rijden was en vroeg de cliënte van mr. Wensing om hem te helpen. Het paard kwam terug en werd door de cliënte verder getraind. De koper vroeg aan de cliënte of hij een ander paard kon krijgen en het aangekochte paard derhalve kon omruilen. De cliënte stemde hiermee in en liet vervolgens een aantal paarden zien. De koper wilde uiteindelijk toch zijn eerste gekochte paard terug en zag af van omruil. Vervolgens ging het weer niet goed bij de koper en kwam het paard terug om weer verder getraind te worden. Het paard bleek niet meer in staat om goed bereden te worden. Er werden geen fysieke problemen vastgesteld, maar het was duidelijk dat het paard het gevraagde niet meer aankon. Vervolgens wilde de koper het paard wederom omruilen echter de cliënte stelde zich op het standpunt dat dit niet meer kon. De koper had immers zijn eigen paard weer teruggenomen en vervolgens een compleet onberijdbaar paard afgegeven. Hierop vorderde de koper ontbinding van de koopovereenkomst. De rechtbank in Middelburg wees deze vordering af. Door de koper waren geen gebreken gesteld op grond waarvan de koop ontbonden zou kunnen worden.