De cliënten van mr. Wensing zijn dierenartsen. In 2012 heeft via tussenkomst van een bemiddelaar een bekende Amerikaanse amazone een paard gekocht van 1.250.000,00 euro. De cliënt van mr. Wensing heeft het paard gekeurd en een positief advies verstrekt en wel onder verwijzing naar een röntgenologische bemerking. De bemiddelaar heeft de keuringskosten betaald.

Na de levering wordt het paard kreupel en zou het volgens de Amerikaanse dierenarts behept zijn met artrose. Deze artrose zou de keuringsarts over het hoofd hebben gezien en de koper zou het paard niet hebben gekocht. De koper vordert van de dierenartsenpraktijk bijna 1.5 miljoen euro op grond van geleden schade. De koper stelt dat de keuringsarts het paard ongeschikt had moeten verklaren.

De cliënten van mr. Wensing stellen daarentegen dat zij geen opdracht van de koper hebben gehad, maar van de bemiddelaar. Ook zou de koper het paard hebben doorverkocht er reeds grote successen mee hebben behaald en is het paard oorspronkelijk aan een andere vennootschap dan koper verkocht. 

De rechter oordeelt dat het Nederlands recht van toepassing nu de dierenartsen in Nederland gevestigd zijn. Ook oordeelt de rechter dat de koper geen opdracht aan de keuringsarts heeft verstrekt en de koper niet in privé, maar een andere rechtsentiteit eigenaar is geworden van het paard. De rechter verbindt hieraan de conclusie dat eiseres in de procedure heeft gezwegen waar uitleg geboden was, en wijst alle vorderingen af. Ook kan niet gezegd worden dat de keuringsarts een onjuiste conclusie zou hebben vermeld in zijn keuringsrapport. De vorderingen van eiseres worden dan ook op alle onderdelen afgewezen en zij wordt veroordeeld in de proceskosten. De zaak is behandeld door de meervoudige kamer van rechtbank te Almelo.