De cliënte van mr. Wensing had een paard verkocht aan een Australische Trust. Volgens de koper beantwoordde het paard niet aan de overeenkomst en zou er sprake zijn van een consumentenkoop. Zij zou zich niet bedrijfsmatig met de paardensport bezighouden en slechts met drie paarden hobbymatig de paardensport beoefenen. De wederpartij diende de zaak in bij de kantonrechter die bevoegd is om van consumentenzaken kennis te nemen. Namens de cliënte werd gesteld dat dit niet kon, omdat de koper geen natuurlijk persoon is. De koop kan dan ook niet worden gezien als een consumentenkoop. De kantonrechter stelde de cliënte in het gelijk en oordeelde dat de Trust als verkopende partij aangemerkt dient te worden. Een Trust is geen consument en derhalve is de kantonrechter niet bevoegd om van de zaak kennis te nemen. De zaak wordt dan ook verwezen naar de handelskamer van de rechtbank. 

Noot: het vorenstaande is voor de verkoper van een paard zeer relevant. Immers indien er geen sprake is van een consumentenkoop dan ligt de bewijslast volledig bij de koper. Inmiddels is in tal van paardenzaken al gebleken dat wel of geen toepassing van het consumentenrecht daadwerkelijk het verschil uitmaakt.