De wederpartij van de cliënte van mr. Wensing was gehuwd met een vrouw die een aantal paarden had ondergebracht bij de cliënte. De cliënte en deze vrouw hadden afgesproken dat zij ieder voor 50% eigenaar zouden zijn, de vrouw behoefde dan geen kosten ter zake van stalling, onderhoud en training te betalen. De afspraak was om de paarden te verkopen en de opbrengsten gelijkelijk te delen.

De wederpartij verzocht de Voorzieningenrechter om beslag te mogen leggen op deze paarden, omdat hij meende dat deze paarden hem zouden toebehoren. Ook vroeg de wederpartij om toestemming om deze paarden in bewaring te nemen echter de rechter wilde hierover de partijen eerst zelf horen. Vervolgens heeft de wederpartij getracht om beslag te leggen op de paarden echter dit is niet deugdeljk geschied nu de deurwaarder bedoelde paarden niet had geïndentificeerd. Op de zitting werd namens de cliënte dan ook gesteld dat de gepoogde beslaglegging geen enkele doel had getroffen, de paarden waren reeds verkocht en derhalve kon het verzoek tot afgifte niet worden toegewezen. De rechter stelde de cliënte in het gelijk en wees de verzoeken van de wederpartij af.