Partijen waren al enige tijd verwikkeld in een geschil omtrent een tweetal paarden. De wederpartij van de cliënt van mr. Wensing vorderde dat een paard dat zij in gemeenschappelijke eigendom hadden geheel aan hem werd toegewezen. De cliënt vorderder op zijn beurt dat een ander paard voor de helft aan hem werd toegewezen. Volgens de wederpartij kon de cliënt op dat paard geen enkele aanspraak maken.

De rechtbank gelastte verschillende deskundigenberichten om de veterinaire toestand alsmede de waarde van de paarden vast te stellen. Eerder oordeelde de rechter al dat tussen partijen wel degelijk een overeenkomst bestond over de eigendomsrechten van de paarden. Dit naar aanleiding van een handtekeningen onderzoek.

De rechtbank oordeelde dat het ene paard aan de cliënt moest worden toegewezen, omdat de wederpartij geen belang heeft bij toedeling nu het paard steeds bij de cliënt heeft gestaan en het onduidelijk is hoe het paard is afgericht. Verder verklaart de rechtbank voor recht dat de cliënt voor 50% eigenaar is van het andere paard en veroordeelt de wederpartij in de kosten van de procedure.