De cliënte van paardenadvocaat Stephan Wensing had jarenlang kosten vooruitbetaald ten behoeve van een springstal. Op enig moment werden betalingen gestaakt en bleven de facturen van de cliënte onbetaald. Vervolgens heeft de cliënte beslag gelegd op het onroerend goed en haar vordering in rechte ingesteld. De wederpartij was van mening dat deze beslaglegging onrechtmatig zou zijn, omdat de vorderingen niet gericht konden zijn tot een vennootschap die louter onroerend goed bezit. Volgens de wederpartij diende de cliënte zich te wenden tot een Russische investeerderd / paardeneigenaar. De rechter wees het verweer van de hand en vond dat de betrokkenheid van de Russische investeerder veel verder ging dan de wederpartij de rechter wilde doen laten geloven. Zo stond deze investeerder als eigenaar van de stoeterij geregistreerd, maakte hij wel degelijk de dienst uit en werden door hem namens de vennootschap tal van betalingen verricht. Het beslag blijft dan ook gehandhaafd en de wederpartij is in de kosten van de procedure veroordeeld.