De cliënte van de paardenadvocaat had samen met de wederpartij een Grand Prix paard ingekocht. De wederpartij zou het paard meenemen naar de Verenigde Staten. De cliënte is vervolgens gebleken dat de wederpartij het paard aan een derde had verkocht. Echter voor een deugdelijke afrekening was geen zorg gedragen. Het kwam tot een rechtszaak. De wderpartij stelde dat hij niet hoefde af te dragen aan de cliënte, omdat hij bij de aankoop door de cliënte was bedrogen. Het paard zou namelijk minder hebben gekost dan door de cliënte was beweerd. De wederpartij stelde ook een vordering in en vorderde dat het paard aan hem werd toebedeeld en nog een aanvullende schadevergoeding. De rechter oordeelde dat er geen sprake van dwaling kan zijn, omdat de wederpartij het paard onder de afgesproken condities had gekocht en ook weer had doorverkocht. Wel oordeelde de rechter dat de cliënte de wederpartij had misleid echter dit had geen financiële consequenties voor de wederpartij. Door het bedrog van de cliënte had de wederpartij dan ook geen schade geleden.

De rechter komt dan ook tot de conclusie dat de wederpartij de helft van de verkoopopbrengsten aan de cliënte van mr. Wensing dient af te dragen. Allen de kosten van stalling en dierenarts kunnen hierop in mindering worden gebracht. De wederpartij wordt in het ongelijk gesteld en veroordeeld in de kosten van de procedure.