De cliënte van mr. Wensing kocht van een paardenhandelaar een paard die behept bleek te zijn met forse ataxie. De handelaar wilde niet meewerken aan ontbinding van de koopovereenkomst en een gerechtelijke procedure volgde. De cliënte van mr. Wensing werd in het gelijk gesteld en de handelaar moest het paard terugnemen, de koopsom terugbetalen en de schade vergoeden. De handelaar betaalde de koopsom wel, maar de geleden schade niet. Ook stelde de handelaar hoger beroep in, maar het Gerechtshof stelde de handelaar, net als de rechtbank, in het ongelijk. De cliente beriep zich op haar retentierechten; eerst betalen pas daarna het paard terug. De handelaar liet het er niet bij zitten en vorderde in kort geding afgifte van het paard, om de oplopende kosten verder te voorkomen. Echter het paard was al naar een rusthuis gebracht en kon dus sowieso niet meer worden teruggegeven. Daarbij vertegenwoordigde het zieke paard geen enkele waarde en moest de handelaar nog een aanzienlijk bedrag aan kosten betalen. De kort geding rechter stelde de cliënte in het gelijk. Van de cliënte kon niet gevergd worden een paard af te geven wat zij naar het rusthuis had gebracht.
Terug
