Een werknemer van de cliënt van mr. Weda heeft een paard verkocht aan een particulier in Duitsland. De koper stelde na de levering dat het paard niet aan de overeenkomst zou beantwoorden en spande een rechtszaak aan. Echter de koper stelde hierbij dat hij het paard niet van de werknemer van de cliënt zou hebben gekocht, maar van de cliënt rechtstreeks. Dit omdat het paard aldaar gestald stond en kennelijk met het doel om consumentenbescherming te verkijgen. De cliënt is immers een professioneel paardenbedrijf. De Duitse rechtbank stelde de koper in het ongelijk en oordeelde dat de cliënt niet als verkoper kan worden aangemerkt. De omstandigheid dat een werknemer van een paardenbedrijf een eigen paard verkoopt maakt geenszins dat hieruit geconcludeerd kan worden dat deze werkgever de verkoper is. De koper was het niet eens met deze beslissing en stelde hoger beroep in echter dit tevergeefs. Ook het Duitse gerechtshof oordeelde dat de cliënt niet als verkoper kan worden gekwalificeerd.